قرارداد هوشمند

یکی از مهم‌ترین مفاهیم کلیدی مرتبط با فناوری بلاک چین که به‌وسیله آن جایگاه واقعی خود را پیدا کرد، قرارداد هوشمند بود. درواقع ایده قرارداد هوشمند در سال ۱۹۹۴ توسط Nick Szabo، متخصص رمزنگاری، مطرح شد؛ اما فناوری زنجیره‌بلوک بود که بستر را برای کاربردی‌سازی آن مهیا کرد.

قرارداد هوشمند یک پروتکل میان دو یا چند نفر است که بر اساس توافقاتی که از پیش انجام می‌گیرد، سر موعد مقرر در پروتکل، عملیاتی را به‌صورت خودکار انجام می‌دهد. قرارداد هوشمند، معمولا این‌گونه طراحی می‌شود که در صورت تحقق تعهدات یکی از طرفین به‌صورت خودکار تعهد طرف دیگر را انجام می‌دهد؛ در یک مثال کاربردی و ساده، در قرارداد هوشمند، می‌توان تعیین کرد که اگر به مقدار دلخواه به حسابی (در شبکه زنجیره‌بلوک) توکن واریز شود، توکنی دیگر که می‌تواند سهام یک شرکت، توکنی با پشتوانه یک دارائی یا هر چیز دیگر باشد، به‌صورت خودکار و بدون دخالت منتشرکننده، ارسال شود.

پرواضح است، خودکار شدن تحقق تعهدات بسیار سودمند است و طرفین را از اعتماد بی‌نیاز می‌کند؛ اما چگونه می‌توان تضمین کرد، تعهدات محقق شوند؟

در مدل‌های متمرکز طرفین قراردادها شخصا ضامن انجام تعهدات خود هستند؛ بنابراین، برای هر معامله نیاز است که طرفین به یکدیگر اعتماد داشته باشند. چراکه ممکن است یکی از طرفین، معامله را آغاز کند و  در مقابل طرف دیگر از عهد خود سر باز زند. به همین دلیل تا زمانی که ضامن تحقق تعهدات، خود طرفین معامله باشند، قرارداد هوشمند کامپیوتری نیز دردی را دوا نخواهد کرد.

اینجا بود که فناوری زنجیره‌بلوک توانست به ایده قرارداد هوشمند، معنا ببخشد. در شبکه‌های زنجیره‌بلوکی برای هر بندِ یک قرارداد هوشمند یک تحریک‌کننده و یک نتیجه تعیین می‌شود. تحریک‌کننده می‌تواند پرداخت پول (توکن)، انجام خدمت یا هر کار دیگری باشد که در بند قرارداد نوشته می‌شود؛ اما مهم‌تر از آن نتیجه است که بلافاصله پس از تحقق تحریک‌کننده با ضمانت شبکه زنجیره‌بلوکی (درواقع اعضای شبکه زنجیره‌بلوکی) و بدون آنکه نیاز باشد طرف متعهد کاری انجام دهد، محقق می‌شود.

درحال‌حاضر پرکاربردترین پلتفرم برای تعریف قراردادهای هوشمند اتریوم است؛ حتی به گفته بنیان‌گذار اتریوم، ویتالیک بوترین (vitalik buterin) این پلتفرم برای ایجاد قراردادهای هوشمند به وجود آمده است. به عقیده وی زنجیره‌بلوک‌هایی که تا زمان راه‌اندازی اتریوم فعالیت می‌کردند، علی‌الخصوص بیت‌کوین، بسیار صلب و انعطاف‌ناپذیر بودند؛ بنابراین، بوترین با اضافه کردن قرارداد هوشمند، کاربردهای این فناوری را به‌طور چشم‌گیری توسعه داد.

اگر سوالی داشتید، در بخش کامنت‌ها پاسخگو خواهیم بود.

پاینده باشید.

۰ پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *